Ονοματεπώνυμο:
Δημήτρης Παπαγεωργίου

Σχολή Φοίτησης:
Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης,
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Επαγγελματικός Τίτλος:
Δημοσιογράφος

linkedin

 

"Είμαι απόφοιτος του τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Μεταπτυχιακού Τμήματος της Πολιτικής Επικοινωνίας του School of Sociology, του City University of London. Εργάζομαι ως δημοσιογράφος από το 2010, στους Νέους Φακέλους του ΣΚΑΪ, στο iefimerida.gr, στο thetoc.gr, ενώ έχω συνεργαστεί με την Ελληνική Huffington Post, το Εθνος και το TVXS.gr. Στο Λονδίνο, έχω εργαστεί στο Γραφείο Τύπου της Ελληνικής Πρεσβείας και στο BBC."

Ρωτήσαμε τo Δημήτρη,

...για το σχολείο και τις εξετάσεις!

Ως μαθητής, ήμουν ό,τι να ΄ναι! Και το μετάνιωσα, φυσικά. Μέτριος μαθητής, το μυαλό μου το είχα σε οτιδήποτε άλλο εκτός του διαβάσματος. Πενταήμερη, ξενύχτια και όλα τα άλλα. Αποτέλεσμα, ήταν στις Πανελλαδικές να πάω χάλια και να βγάλω 12.300 μόρια. Τότε είχα περάσει στο ΤΕΙ ΜΜΕ και Πληροφορικής στον Πύργο. Κυρίως μετά από παρότρυνση του καθηγητή μου στο Φροντιστήριο,αποφάσισα ότι δεν μου άξιζε αυτή η σχολή και ξαναέδωσα Πανελλαδικές. Δύσκολο, με αρκετό διάβασμα και περιορισμένη κοινωνική ζωή, αλλά στο τέλος οι κόποι μου ανταμείφθηκαν. Έβγαλε 17.670 μόρια και πέρασα στο τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η συμβουλή μου σε όσους βρίσκονται τώρα στις τελευταίες τάξεις του Λυκείου: ΜΗΝ ακολουθήσετε το παράδειγμα μου. Διαβάστε όσο μπορείτε όταν είστε μαθητές, δώστε τον καλύτερο σας εαυτό και περάστε σε μια σχολή που πιστεύετε ότι σας αξίζει. Όσοι όμως δεν τα καταφέρετε, σας προσκαλώ να ακολουθήσετε ό,τι έκανα εγώ και τόσοι άλλοι: Να συνειδητοποιήσετε ότι αυτή δεν είναι η τελευταία σας ευκαιρία, να μην συμβιβαστείτε και να αποτολμήσετε το δύσκολο. Το σχολείο φυσικά, δεν είναι μόνο διάβασμα. Είναι και χαβαλές πολύς - αυτά τα χρόνια μένουν, πιστέψτε με-, με γερές φιλίες που κρατάνε για πάντα και εμπειρίες μοναδικές. Ζήστε τα όσο μπορείτε, αλλά μην παραμελήσετε ποτέ το διάβασμα σας.
Όσον αφορά τις Πανελλαδικές σαν concept, είναι μια από τις πιο επίπονες δοκιμασίες. Εκεί θα δείξετε πραγματικά τι αξίζετε. Θυμάμαι ότι όταν ξαναέδωσα, είχα βάλει έναν ''νόμο''. Την τελευταία μέρα πριν δώσω, έκανα μια γερή επανάληψη το πρωί και όλη την υπόλοιπη ημέρα χαλάρωνα -όσο μπορούσα. Είναι σημαντικό να πάτε να δώσετε εξετάσεις με καθαρό μυαλό, έχοντας ξεκουραστεί. Θυμάμαι, ότι στην Ιστορία Κατεύθυνσης στην αρχή δεν καλοδιάβασα την πρώτη ερώτηση και παραλίγο να απαντήσω σε λάθος θέμα. Είναι σημαντικό για όλα τα παιδιά που δίνουν εξετάσεις, να διαβάσουν προσεκτικά όλες τις ερωτήσεις. Στην αρχή όλα σου φαίνονται σαν να μην τα έχεις ξαναδεί στη ζωή σου, αυτό είναι νόμος! Μετά από κανά 10λεπτο όμως, ξεκαθαρίζουν. Επομένως, ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ και να εξαντλήσετε το χρόνο σας. Δεν θέλει βιασύνες εδώ, θέλει προσοχή!

...για την συμπλήρωση του μηχανογραφικού δελτίου!

Κλασσικά οι γονείς του κάθε μαθητή θα του δώσουν συμβουλές. Ούτε εγώ αποτελώ εξαίρεση. Μίλησα με τους γονείς μου, συμβουλεύτηκα τους καθηγητές μου και την τελική απόφαση την πήρα μόνος μου με βάση το τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου. Δύο είναι οι σημαντικοί παράμετροι για την επιλογή σχολών: Τι θέλουμε να κάνουμε στη ζωή μας και ποια είναι η επαγγελματική αποκατάσταση που έχει. Σε αυτό τον τομέα, οι συμβουλές των καθηγητών σας, είναι πολύτιμες. Έχουν μια πιο σφαιρική γνώση της αγοράς και σε αντίθεση με τους γονείς σας δεν θα σας πουν να γίνετε Γιατροί, Δικηγόροι ή κάτι τέτοιο, επειδή το έχουν απωθημένο. Όσον αφορά τα τεχνικά σημεία του μηχανογραφικού και της συμπλήρωσης του, με βοήθησε πολύ το φροντιστήριο μου. Η πρώτη μου επιλογή, ήταν το τμήμα ΕΜΜΕ και το μηχανογραφικό μου το συμπλήρωσα με βάση το τι ήθελα να κάνω. Ωστόσο, πάντα να μεριμνήσετε να συμπεριλάβετε και κάποιες σχολές αρκετά πιο κάτω από τον μέσο όρο σας. Ο λόγος είναι, ότι κανείς δεν ξέρει ποτέ που θα διαμορφωθούν οι βάσεις. Σε καμία περίπτωση πάντως μην περιοριστείτε σε 2-3 σχολές που προτιμάτε.

...για τις σπουδές και τη φοιτητική ζωή!

Για να λέμε την αλήθεια: Τα ΕΜΜΕ, είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα σχολή για όσους θέλουν να ασχοληθούν με την δημοσιογραφία, τα ΜΜΕ γενικότερα, αλλά και την διαφήμιση και το μάρκετινγκ. Είναι μια σχολή με πολύ ουσιαστικά και ''ζεστά'' μαθήματα, τα οποία -για όποιον ενδιαφέρεται- είναι πολλά υποσχόμενα. Ωστόσο, το μεγάλο μειονέκτημα του τμήματος, είναι ότι δεν έχει κτιριακές υποδομές αντάξιες του επιπέδου της σχολής και των φοιτητών του. Εάν σε ενδιαφέρει το αντικείμενο, οπλίσου με υπομονή και ετοιμάσου να πηγαινοέρχεσαι στο Κέντρο της Αθήνας, στα διάφορα κτίρια που φιλοξενείται η σχολή. Η δημοσιογραφία είναι περίεργο επάγγελμα και θέλει γερό ''στομάχι''. Επίσης, είναι κάτι πολύ περισσότερο από αυτό που βλέπουμε στις οθόνες ή διαβάζουμε στις εφημερίδες. Έχει πολύ ''ψάξιμο'' και τρέξιμο. Αυτό το έμαθα στη σχολή, σε συνδυασμό με τις δουλειές που άρχισα σαν φοιτητής. Μέσω των ΕΜΜΕ, πολλά παιδιά μπορούν να αποκτήσουν εργασιακή εμπειρία σε ΜΜΕ και άλλες εταιρείες, η οποία είναι πολύτιμη για το μέλλον.

...για την πρώτη μέρα στη δουλειά!

Το 2010 ξεκίνησα να εργάζομαι για τους Νέους Φακέλους. Την πρώτη ημέρα στη δουλειά, είχα την τύχη να χύσω έναν καφέ πάνω σε έναν δημοσιογράφο -αρκετά γνωστό- οπότε δεν μου είναι και τόσο εύκολο να την ξεχάσω! Την πρώτη ημέρα στη δουλειά, νιώθεις πάντα σαν εξωγήινος και αυτό είναι ένα συναίσθημα που το έχω μέχρι σήμερα. Μετά όμως, στρώνει η κατάσταση. Μέχρι και σήμερα πάντως, αντιμετωπίζω καταστάσεις στη δουλειά μου τις οποίες έμαθα να επιλύνω από την εποχή των Νέων Φακέλων. Στην πρώτη σας δουλειά, μαθαίνετε πολλά πράγματα τα οποία σίγουρα θα σας χρησιμεύσουν.

...για την αγορά εργασίας πάνω στο συγκεκριμένο αντικείμενο!

Η δημοσιογραφία περνάει κρίση, αναμφισβήτητα. Και οικονομική, αλλά κυρίως ηθική. Ο κόσμος δεν μας εμπιστεύεται και έχει δίκιο. Ευθυνόμαστε για πολλά σαν δημοσιογράφοι και πρέπει να τα αλλάξουμε. Ωστόσο, επικρατεί η λάθος αντίληψη ότι όλοι οι δημοσιογράφοι ''τα παίρνουν'' ή ότι κάνουν μαύρη προπαγάνδα. Δεν είναι έτσι. Μπορεί να ισχύει για μια μερίδα υπερπροβεβλημένων δημοσιογράφων, αλλά οι περισσότεροι δεν έχουν καμία σχέση με αυτό το ''άθλημα''. Για να ξεχωρίσει κάποιος σήμερα στη δημοσιογραφία, σίγουρα χρειάζεται γερό στομάχι, υπομονή και επιμονή και όρεξη για δημιουργικότητα. Αλλιώς, θα γίνει ένας μέτριος δημοσιογράφος που δεν θα ξεπεράσει ποτέ το επίπεδο του εργαζόμενου μιας μέτριας ιστοσελίδας. Καλό θα είναι πρώτα ένας νέος δημοσιογράφος να ασχοληθεί με το Ίντερνετ προκειμένου να πάρει κάποια βασικά εφόδια, όπως η επεξεργασία της είδησης, αλλά ο στόχος του πρέπει να είναι πάντα τα πιο ''θεσμικά'' ΜΜΕ, όπως οι εφημερίδες, η τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Από εκεί και πέρα, η δημοσιογραφία δεν λειτουργεί τόσο με αγγελίες εργασίας. Ο δημοσιογράφος και η δουλειά του, είναι οι ''αγγελίες'' που θα του φέρουν νέες προτάσεις. Πάνω από όλα όμως, ένας δημοσιογράφος πρέπει να έχει ήθος. Σεβασμό στην προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου, όχι ανθρωποφαγία και κιτρινισμός και πάνω από όλα το κεφάλι χαμηλά!

Δημήτρη, γιατί να σπουδάσει κάποιος το επάγγελμά σου;

Η δημοσιογραφία είναι λειτούργημα, τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ. Η αίσθηση του να είσαι μπροστά όταν συμβαίνουν τα γεγονότα και να τα μεταδίδεις, ή το να κάνεις ρεπορτάζ είναι μοναδική. Είναι επάγγελμα με μοναδικές εμπειρίες. Επίσης, έχει μια ελευθερία που δεν υπάρχει σε άλλα επαγγέλματα.

Αν γυρνούσες το χρόνο πίσω τι θα άλλαζες;

Γενικά έχω ως αρχή να μην μετανιώνω για τίποτα. Ο,τι κάνουμε στη ζωή μας, λάθος ή σωστό, μας διαμορφώνει σαν προσωπικότητα. Ωστόσο, σίγουρα θα κοίταζα να διαβάσω πολύ περισσότερο σαν μαθητής της Γ' Λυκείου και να βγάλω τα μόρια που έβγαλα την δεύτερη φορά, προκειμένου να γλιτώσω από την επίπονη αυτή διαδικασία.

 

 

Copyright © 2016 - All Rights Reserved - CareerInProgress.gr